سحرا وقت دعا
من به پر باری ابرم
به سبک بالی باد
با خدا حرف میزنم
با خدا که موج نورش توی لحظه هام میاد

اون خدایی که همه عالم از اوست
رو بلندی پای ابرا می شینه
می دونم که های های گریه هامو می شنوه
می دونم که اشک هامو می بینه

صدای اذون میاد

صدای اذون میاد
می پیچه تو نفس ساده ی صبح
رو لبم نشسته آه و دله من غرق گناه
سر می زارم روی سجاده ی صبح

سحرا وقت دعا
من به پر باری ابرم
به سبک بالی باد
با خدا حرف میزنم
با خدا که موج نورش توی لحظه هام میاد

اون به محراب یقینم میبره
به سرا پرده ی دینم میبره
اون تسلای وجود
سر هر بود و نبود
به شکوه لحظه های بهترینم میبره

اون که تاریخ بلند کبریاش تو دلا غریزه ی ستایشه
سر به سجدش میزارم تا بمیرم
واسه رفتن تن من یه خواهشه

صدای اذون میاد

صدای اذون میاد
میپیچه  تو نفس ساده ی صبح
رو لبم نشسته آه و دله من غرق گناه
سر میزارم روی سجاده ی صبح

سحرا وقت دعا
من به پر باری ابرم
به سبک بالی باد
با خدا حرف میزنم
با خدا که موج نورش توی لحظه هام میاد

ـ ــ ـــ ــــ ـــــ ــــــ ـــــــ ــــــــ ـــــــــ ــــــــ ـــــــ ــــــ ـــــ ــــ ـــ ــ ـ